( لَوْلَا يَنْهَاهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ عَن قَوْلِهِمُ الإِثْمَ ) « 1 » چرا نهى نمىكنند ايشان را ، يعنى اهل كتاب را احبار و دانشمندان آنها از سخن گناه و ناروا . و فرمود : ( لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُودَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُواْ يَعْتَدُونَ ) « 2 » « آن كسانى كه كافر شدند از بنى اسرائيل بر زبان داوود و عيسى بن مريم لعن شدند براى آنكه مرتكب عصيان و تجاوز گرديدند و از كار زشت يكديگر را باز نداشتند و هر آينه بد بود كارهايى كه مرتكب مىشدند . » خدا آنها را به عيب نسبت نداد مگر براى آنكه از ظلمه و ستمكاران كارهاى زشت و فساد و منكرات را مىديدند و آنها را براى رغبتى كه به دنيايشان داشتند و منافعى كه از آنها مىبردند و رعب و بيم نهى از منكر نمىكردند و حال آنكه خداوند مىفرمايد : ( فَلَا تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ ) « 3 » از مردم نترسيد و از من بترسيد . و هم فرموده‌ى خداست كه : ( وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ يَأْمُرُونَ

--> ( 1 ) . سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 63 ( 2 ) . سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 78 ( 3 ) . سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 44 .